ویندوز ۱۱ Enterprise multi-session

در محیط multi-session چند کاربر می‌توانند نشست‌های مستقل روی میزبان مشترک داشته باشند. این سناریو با یک کاربر روی لپ‌تاپ Enterprise یا اتصال ساده RDP به Pro فرق دارد. تصویر، ظرفیت ماشین و مدیریت نشست از اجزای راهکار هستند؛ خرید یک کلید به‌تنهایی این سرویس را ایجاد نمی‌کند.

مایکروسافت این نسخه را برای میزبان نشست Azure Virtual Desktop معرفی می‌کند. نصب محلی آزمایشی یا ظاهر دسکتاپ، دلیل پشتیبانی سناریوی رایانه عمومی نیست. برای آزمایش و تولید، محدوده استقرار پشتیبانی‌شده را از اسناد جاری سرویس بررسی کنید.

مجوزهای واجد شرایط Azure Virtual Desktop و قواعد استفاده داخلی سازمان با ارائه سرویس تجاری به کاربران خارجی تفاوت دارند. پیش از استقرار، نوع مخاطب، حقوق دسترسی و قرارداد را با راهنمای مجوزدهی جاری تطبیق دهید. وجود کلید Enterprise یا حساب Azure به‌تنهایی همه حقوق کاربران را تأمین نمی‌کند.

محاسبات، ذخیره‌سازی پروفایل، شبکه، پشتیبان و ابزارهای مدیریت می‌توانند هزینه جدا داشته باشند. تعداد کاربران اسمی با تعداد نشست هم‌زمان یکسان نیست. ظرفیت را با بار کاری واقعی بسنجید و هزینه حقوق نرم‌افزارهایی مانند Microsoft 365 Apps را جدا بررسی کنید.

برنامه باید اجرای چند نشست و سیاست مجوز خودش را پشتیبانی کند. یک نصب موفق در نشست مدیر کافی نیست؛ فایل‌های موقت، تنظیمات کاربر، چاپ، مجوز و به‌روزرسانی را در نشست دو کاربر مستقل آزمایش کنید. برنامه‌هایی که منابع مشترک را بدون جداسازی می‌نویسند ممکن است رفتار نامناسب داشته باشند.

طبق FAQ رسمی، این سیستم‌عامل برای سازگاری ابزارهای RDSH با نوع محصول سرور شناسایی می‌شود. ابزار شناسایی سیستم یا نصب‌کننده ممکن است آن را متفاوت از Enterprise معمولی تشخیص دهد. برای مشکل نصب، راهنمای ناشر را بررسی کنید و تشخیص Edition را با تغییر غیررسمی رجیستری دور نزنید.

پروفایل پایدار کاربر، مجوز پوشه‌ها و دسترسی ذخیره‌سازی را پیش از افزایش ظرفیت طراحی کنید. فایل‌های شخصی نباید به دلیل جابه‌جایی میزبان گم شوند یا در اختیار کاربر دیگر قرار گیرند. آزمایش خروج، ورود مجدد و خرابی میزبان بخشی از بررسی عملی است.

کنترل هویت، دسترسی شرطی در صورت داشتن مجوز، حساب مدیر جدا و محدودسازی مسیر شبکه را اعمال کنید. باز کردن RDP عمومی به اینترنت راه‌حل مناسب سرویس دسکتاپ مجازی نیست. کلید و دسترسی مدیریت را در تصویر یا فایل مشترک کاربران قرار ندهید.

• نوع مخاطب داخلی یا خارجی و حقوق استفاده را مشخص کنید.
• تصویر رسمی و انتشار پشتیبانی‌شده را انتخاب کنید.
• برنامه‌ها را با دو کاربر مستقل و نشست هم‌زمان آزمایش کنید.
• پروفایل، چاپ، فایل و قطع اتصال را بررسی کنید.
• ظرفیت CPU، RAM و ذخیره‌سازی را با بار واقعی بسنجید.
• گروه آزمایشی آپدیت و امکان تخلیه نشست پیش از نگه‌داری را تعریف کنید.
• بازگشت تصویر و بازیابی داده را روی محیط آزمایشی تمرین کنید.

برای کاربر فردی که فقط می‌خواهد از راه دور به رایانه خود وصل شود، Pro با میزبان Remote Desktop و شبکه امن ممکن است نیاز را برطرف کند. برای دسکتاپ اختصاصی ابری، Windows 365 یا استقرار تک‌نشست باید با نیاز و قرارداد سنجیده شوند. این سرویس‌ها را فقط براساس نام multi-session انتخاب نکنید.

اگر چند کاربر بارهای سنگین مستقل دارند، تقسیم میزبان یا راهکار اختصاصی ممکن است مناسب‌تر باشد. هدف ظرفیت بیشتر با یک کلید نیست؛ هدف راهکار مجاز، قابل مدیریت و قابل بازیابی است. پیش از تولید، محدودیت برنامه‌ها و مسئولیت پشتیبانی را روشن کنید.

• FAQ رسمی Enterprise multi-session
• مجوزهای Azure Virtual Desktop